3 Ιουλίου 2018

Στέλιος Ανωγειανάκης: Ο κορυφαίος προπονητής της ΕΠΣ Ηρακλείου

Η ομάδα της Φαιστού στην αγωνιστική χρονιά που πέρασε, πέτυχε ένα μικρό θαύμα, που  ήταν η παραμονή στην Α1 ΕΠΣΗ, μια επιτυχία που ήρθε στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος.
Ο προπονητής και αρχιτέκτονας της ομάδας Στέλιος Ανωγειανάκης και οι παίκτες του κατάφεραν μέσα από πολλά εμπόδια και πολύ δύσκολες συνθήκες να φτάσουν στον μεγάλο τους στόχο, που δεν ήταν άλλος από την παραμονή.
Αξίζει να σημειώσουμε ό Στέλιος Ανωγειανάκης καθημερινά ήταν υποχρεωμένος να κάνει οδικός 120 χιλιόμετρα πηγαινέλα για να βρίσκεται στις προπονήσεις της ομάδας του!
Μια ομάδα με το 95% των παικτών να είναι από την ευρύτερη περιοχή της Μεσσαράς, με το χαμηλότερο μπάτζετ της κατηγορίας, εκτός από τις ομάδες-ακαδημίες Λίντο και Κεραυνό, με μικρό ρόστερ και με ελάχιστες επιλογές.
Κι όμως αυτή η ομάδα πέτυχε αυτό που ελάχιστοι πίστευαν και δεν μπορούν ακόμα να το πιστέψουν οι περισσότεροι, ότι κατάφερε να μείνει στην κατηγορία.
Αναλυτικά ο κ. Ανωγειανάκης δήλωσε στην ‘’Ε.Φ.’’:
Ε.Ρ. Κάντε μας έναν αγωνιστικό απολογισμό της αγωνιστικής χρονιάς που πέρασε και πως τον κρίνεται;;
ΑΠ.: Ο απολογισμός είναι άκρος θετικός και κυρίως στο Β Γύρο του πρωταθλήματος, που κάναμε πορεία πρωταθλητισμού, με την συγκομιδή βαθμών να ανέρχεται στους 28!
Σε αυτό σημείο θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ: Α) Στους ανθρώπους του συμβουλίου διότι αυτό που είδα και έζησα είναι κάτι το απίστευτο, το πρωτόγνωρο για τα τοπικά δεδομένα. Ήταν κύριοι σε όλα τους! Ήταν κοντά στην ομάδα όσο το επέτρεπαν οι δουλειές τους, προσπαθούσαν να δίνουν λύσεις και όποια προβλήματα παρουσιάζονταν και ποτέ δεν ακούσαμε κάτι αρνητικό οι παίκτες ή εγώ προσωπικά.
Β) Στους ποδοσφαιριστές μου αξίζει ένα μεγάλο μπράβο για την όλοι προσπάθεια και επιτυχία που κατάφεραν, για τις αντοχές που είχαν και με ανέχτηκαν όλη τη χρονιά. Το καταλαβαίνω ότι τους κούρασα αλλά δεν γινόταν αλλιώς, το ξέρουν και αυτοί νομίζω. Έβαλαν στην άκρη την επαγγελματική σωματικής τους κούραση, ακόμα και τα προβλήματα υγείας που είχαν και όλα αυτά για την ομάδα της καρδιάς τους, για το χωριό τους, για τον εαυτό τους. Τους ευχαριστώ έναν-έναν προσωπικά.
Γ) Τους φροντιστές μας Μύρο και Βαλάντια, ήταν πάντα εκεί δίπλα μας. Μπορεί να τους κούρασα λίγο παραπάνω αλλά το έκανα για το καλό της ομάδας, έτσι έπρεπε να γίνει, το έβλεπαν και αυτοί και βοήθησαν τα μέγιστα.
Δ) Το φυσικοθεραπευτή μας κ. Αποστόλη, όπου κάθε στιγμή έκανε τα μαγικά του για να είναι έτοιμοι οι παίκτες μας.
Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο της ομάδας μας, ήταν πάντα δίπλα μας να μας εμψυχώνει, να μας χειροκροτεί και να μας δίνει δύναμη για τη συνέχεια».

Ε.Ρ.:  Το αγωνιστικό, το διοικητικό, και το διαιτητικό επίπεδο της ΕΠΣΗ πως το κρίνεται και αν θέλατε να επισημάνετε κάποιες παρατηρήσεις πάνω σε αυτά;  
Α.Π.: Το αγωνιστικό επίπεδο, ήταν ένα πρωτάθλημα δύο ταχυτήτων, που από νωρίς δύο ομάδες (Γιούχτας και ΠΑΝΟΜ) ήταν τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, ενώ στην πορεία βάση αποτελεσμάτων και σταθερότητας, ξεχώρισε ο Γιούχτας με πολύ μεγάλη διαφορά από τον ΠΑΝΟΜ, κρίνοντας το πρωτάθλημα από πολύ νωρίς, χάνοντας το ενδιαφέρον από την κορυφή.
Σε αντίθεση με την ουρά της βαθμολογίας, που δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε ‘’εφτά’’ ομάδες έπαιζαν την σωτηρία τους και την τελευταία αγωνιστική ‘’τέσσερεις’’.
Το διοικητικό επίπεδο, είναι ένα κομμάτι δύσκολο, καθώς τα οικονομικά δεδομένα έχουν στενέψει και ο κάθε παράγοντας προσπαθεί με κάθε τρόπο να εκπληρώσει τις οικονομικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει προς την ομάδα του.
Ο διαιτητικό επίπεδο ήταν και καλό και μέτριο, καθώς υπήρχαν διαιτητές που ήταν άψογοι, με σεβασμό προς αθλητές, προπονητές και παράγοντες. Ενώ υπήρχαν και διαιτητές που δεν ανταποκρινόταν η που δεν εφάρμοζαν τα παραπάνω αυτονόητα, στο βαθμό που έπρεπε.  

Ε.Ρ.: Στις ερασιτεχνικές κατηγορίες (ΕΠΣ), θα μπορούσε να υπάρξει ένα συγκεκριμένο όριο ηλικίας στους ποδοσφαιριστές, είτε γενικά, είτε ανά κατηγορία, από την στιγμή όπου υπάρχουν και τα εργασιακά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, ώστε να μπορέσουν να αγωνίζονται περισσότεροι νέοι ποδοσφαιριστές και να γίνουν πιο νεανικά και πιο αναπτυξιακά τα τοπικά πρωταθλήματα των  ΕΠΣ;.
Α.Π.: Οι απόψεις διίστανται, καθώς από την μία λέμε να παίζουν μικροί ποδοσφαιριστές, που πιστεύω ότι ένας καλός μικρός ποδοσφαιριστής θα παίξει, καθώς μέσα στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν μικροί και μεγάλοι, αλλά καλός και μέτριος.
 Παλαιότερα υπήρχε στην Γ Εθνική ο νόμος να υπάρχουν 2-3 μικρή στην ενδεκάδα και αυτό από μόνο του θα έδινε το κίνητρο να δουλεύουν παραπάνω οι νεαροί ποδοσφαιριστές.  Ενώ τώρα υπάρχει ο κανονισμός για δύο μικρούς στην ενδεκάδα, που δεν ξέρουμε εάν είναι η όχι καλοί, εάν είναι συνεπείς στις αγωνιστικές υποχρεώσεις τους, με αποτέλεσμα οι ομάδες είτε να ακριβοπληρώνουν κάποιους μικρούς ποδοσφαιριστές, είτε να βάζουν κάποιους μικρούς ποδοσφαιριστές χωρίς να το αξίζουν, αλλά επειδή είναι υποχρεωτικό.

Ε.Ρ.: Ποια είναι η γνώμη σας, το να δημιουργηθεί μία αναπτυξιακή κατηγορία  U14-U16 εκτός πρωταθλημάτων ΕΠΣΗ, ώστε να μπορέσουν να αγωνίζονται οι νεαροί αθλητές, μέχρι να έχουν ηλικιακά το δικαίωμα να αγωνίζονται στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΗ;
Α.Π.: αυτό είναι κάτι που εγώ προσωπικά το είχα προτείνει και είναι το καλύτερο που μπορεί να γίνει σε αυτή την κατηγορία για το παιδί, καθώς σταματάει στα 14 να αγωνίζεται στα παιδικά πρωταθλήματα της ΕΠΣΗ και του Δήμου και αναγκαστικά αφού δεν υπάρχει κάτι άλλο θα πάει να αγωνιστεί σε μία ομάδα του τοπικού. Με τις συνθήκες εκεί πολύ δύσκολες, καθώς πολύ δύσκολα θα μπορέσει να προσαρμοστεί και να μπει στις απαιτήσεις. Ένα μικρό παράδειγμα είναι ότι στο παιδικό πρωτάθλημα αγωνιζόταν δύο 25λεπτα, ενώ στο τοπικό θα πρέπει να αγωνιστεί δύο 45λεπτα.
Στο παιδικό πρωτάθλημα είχε να αντιμετωπίσει αθλητές της ίδιας ηλικίας, ενώ στο τοπικό δεν ξέρει ηλικιακά τι θα αντιμετωπίσει.
Στο παιδικό πρωτάθλημα έπαιζε στα γήπεδα του Ηρακλείου, ενώ στο τοπικό θα πρέπει να αγωνιστεί σε όλα τα γήπεδα του νομού και θα γνωρίσει πρωτόγνωρες καταστάσεις για την ηλικία του.

Ε.Ρ.: Κατά την γνώμη σας, τι κίνητρο πρέπει να έχει ένα μικρό παιδί που κάνει τα πρώτα του βήματα σαν ποδοσφαιριστής μέσα από τις ακαδημίας κάποιας ομάδας και τι συμβουλή θα δίνατε στο ίδιο και τι στους γονείς του;
Α.Π.: Αν και έχω περάσει πάνω από μία δεκαετία από τα τμήματα υποδομής, το πρώτο και βασικό κίνητρο που πρέπει να έχει για μένα ο νεαρός ποδοσφαιριστής είναι να βρει μία ακαδημία να το χαίρεται πρώτα αυτός και να περνάει καλά.
Τον αθλητή θα τον συμβούλευα, να μην ακούει κανένα πλην του προπονητή του. Αυτόν θα εμπιστευτεί, που αυτός θα τον κάνει καλύτερο άνθρωπο και στην συνέχεια καλύτερο ποδοσφαιριστή.
Τους γονείς θα τους συμβούλευα να πηγαίνουν τα παιδιά τους στην προπόνηση η στα παιχνίδια και αν είναι εφικτό να φεύγουν από το γήπεδο και να γυρνάνε όταν είναι η ώρα να τα πάρουνε.
Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, να πίνουν τον καφέ τους και να μην ασχολούνται με το τι κάνει μέσα στο γήπεδο το παιδί τους, καθώς υπάρχει η παρουσία του προπονητή και του ιατρού.  

Ε.Ρ.:  Τις αθλητικές εγκαταστάσεις του νομού Ηρακλείου, σε τι επίπεδο τις κρίνεται και αν θα έπρεπε να βελτιωθούν ακόμα περισσότερο και κατά πόσο χρειάζεται να δημιουργούν και άλλες;
Α.Π.: Αυτές που υπάρχουν είναι σε πολύ καλό ικανοποιητικό επίπεδο. Τα περισσότερα γήπεδα έχουν πλαστικό τάπητα, με την δυσκολία να είναι η συντήρηση τους λόγο του οικονομικού κόστους, που είναι θέμα πολιτείας, με τους παράγοντες να μην μπορούν να σηκώσουν και αυτό το βάρος.
Βλέπουμε να παραδίδονται νέα γήπεδα, όπως φέτος με το γήπεδο του Αστριτσίου και σύντομα και το γήπεδο του Αρκαλοχωρίου.
Το στενάχωρο είναι ότι αρκετά γήπεδα στον Νομό Ηρακλείου με πλαστικό τάπητα έχουν εγκαταλειφτεί για διάφορους λόγους, με αποτέλεσμα φέτος να είχαμε την διεξαγωγή αγώνα της Α1 ΕΠΣΗ σε ξερό γήπεδο.

Ε.Ρ. Την αγωνιστική χρονιά που μας πέρασε είδαμε παιχνίδια τόσο της Κ19 των ομάδων της Super Legue και της Football League,  όσο και παιχνίδια της ΕΠΣ να συμπεριλαμβάνονται σε Στοιχηματικές Εταιρείες, εσείς με την ειδικότητα του προπονητή, πιστεύεται ότι θα έπρεπε τα παιχνίδια των  πρωταθλημάτων των μικρών ηλικιακών κατηγοριών αλλά και τα παιχνίδια των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων των ΕΠΣ, να συμπεριλαμβάνονται στο ‘’Πάμε Στοίχημα’’;
Α.Π.: Με το που μπήκε το ‘’Πάμε Στοίχημα’’ στην ζωή μας και κυρίως στις μεγάλες στις μεγάλες κατηγορίες, βλέπουμε αποτελέσματα που δεν θα τα βλέπαμε ποτέ με άλλες συνθήκες,
Τώρα εάν είναι τυχαίο η όχι δεν το ξέρουμε… από την άλλη καταλαβαίνουμε τις ομάδες, ότι λόγο οικονομικής κρίσης, ο μοναδικός οικονομικός χορηγός μπορεί να είναι το ‘’Πάμε Στοίχημα’’.
Αυτά όμως δεν έχουν καμία δουλειά στις αναπτυξιακές κατηγορίες και στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και δεν υπάρχει κανένας λόγος να συμπεριλαμβάνονται παιχνίδια όπως έχουμε δει στις Στοιχηματικές εταιρείες, από την στιγμή που και οι ομάδες δεν έχουν κάποιο οικονομικό συμφέρων. 

Ε.Ρ.:  Κάθε χρόνο κατά την διάρκεια της αγωνιστικής χρονιάς βλέπουμε αρκετές αλλαγές προπονητών, πια είναι η άποψη σας για αυτό το «Ελληνικό»  φαινόμενο;
Α.Π.: Ακριβός… ‘’Ελληνικό’’ φαινόμενο, καθώς μπορεί να συμβαίνει παντού, όμως στο Ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει προηγούμενο, από τις εθνικές κατηγορίες μέχρι και τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα.  Για να αλλάξει αυτό, θα πρέπει να αλλάξουν πρώτα νοοτροπία οι παράγοντες και να έχουν υπομονή και να δίνουν πίστωση χρόνου στον εκάστοτε προπονητή, που αυτοί οι ίδιοι τον επέλεξαν.
Προσωπικά το έζησα αυτό φέτος από την διοίκηση της Φαιστοού και μπορώ να τους πω ένα μεγάλο μπράβο. Γιατί είναι λίγοι αυτοί που κοιτάζουν το μπάτζετ και παράλληλα τις δυνατότητες που έχει η ομάδα. Οι περισσότεροι κοιτάζουν τα αποτελέσματα της ομάδας και με βάση αυτά κρίνουν τον προπονητή.
Η Φαιστός για παράδειγμα είχε 12 βαθμούς στον πρώτο γύρω και δεν ακούστηκε το παραμικρό από κανέναν και παράλληλα με εμπιστεύτηκαν, που στο τέλος δικαιώθηκα τόσο εγώ όσο και η ομάδα, για την στήριξη που είχαμε από την διοίκηση. Αυτό είναι ένα παράδειγμα που δεν ξέρω αν θα μπορούσε να γίνει σε άλλη ομάδα.

Ε.Ρ. Θα πρέπει οι προπονητές των ερασιτεχνικών κατηγοριών (ΕΠΣ) να είναι διπλωματούχοι;               
Α.Π.: Απαραίτητα  θα πρέπει οι προπονητές των ερασιτεχνικών κατηγοριών (ΕΠΣ) να είναι διπλωματούχοι, καθώς το δίπλωμα μπορεί να σε κάνει προπονητή, όμως σου δίνει τις βάσεις να δουλέψεις, να βελτιωθείς και να ενημερωθείς μέσα από σχολές της ΕΠΟ και σεμινάρια. Κι όλα αυτά θα τα ανταποδώσει ο προπονητής ο στην ομάδα  που  θα πάει να δουλέψει με τον δικό του τρόπο και νοοτροπία.      

Ε.Ρ.: Το φαινόμενο των ξένων ποδοσφαιριστών, όπου είναι πλειοψηφία στα ρόστερ των περισσοτέρων Ελληνικών ομάδων κατά πόσο πιστεύεται ότι επηρεάζει το να εξελιχθούνε περισσότεροι  Έλληνες ποδοσφαιριστές και αν έχει αντίχτυπο και στην Εθνική ομάδα; 
 Α.Π.: Αυτό ισχύει σε όλη την Ευρώπη και σε άλλα ομαδικά αθλήματα, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο.
Ο Έλληνας ποδοσφαιριστής έχει εξελιχθεί αρκετά, έχει μπει και αυτός στο σύστημα, αφού αρκετοί Έλληνες ποδοσφαιριστές αγωνίζονται με επιτυχία, στο εξωτερικό και αρκετοί από αυτούς και σε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Επίσης όλο αυτό είναι λογικό να έχει αντίχτυπο αλλά θετικό και στην Εθνική ομάδα, καθώς τώρα αποτελείται από διεθνείς ποδοσφαιριστές, που αγωνίζονται σε δυνατά Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα με περισσότερες παραστάσεις εμπειρίας και έχουν καλύτερο ατομικό επίπεδο. 

Του Γιάννη Παρασύρη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
© www.contragoal.com